بلبشو

نهاد روحانیت گمان می برد که هنوز مهار سیاست و حکومت را در دست دارد ، نشانه ها اما حکایت از آن دارد که مصادر حکومتی و حاکمیتی ، فرادست ترین و فرو دست ترین به تمامی در دست سرهنگان سپاهی است با این۲ تفاوت اساسی که سابق براین  ۱) به  اذن و اجازت روحانیت بود و ارادت اینان و۲)  مدار امور، نه  به تمامی ،چونان که کنون است، جملگی در قبضه ی نظامیان نبود، بویژه جایگاه های سیاسی  . به عبارت دیگر  این که  سپاهیان  امروز،گردن گذار احکام والیان شرعی نیستند. چه بسا که برخی فقه خوانده اند و  خود را هم وزن و هم تراز در تفقه هم بدانند  .( و بلکه بالاتر)

روزگاری ناطق نوری شماتت می کرد موسوی خوئینی هارا که این ها( چپ های جوان) هیچ اعتقادی به تو و دیانت ندارند و تنها در زیر عبای تو مخفی شده اند و در در وقت اش خواهی دید که فرمانبردار نیستند و لی تاریخ جور دیگری نشان داد و این بار از زبان آیه الله جوادی آملی شنیدیم که : در دولت پیشین که ما از دیگری حمایت کردیم و او نشد،ما با این همه قدر دیدیم و عزت.در این دولت که حامی اش شدیم اما مورد جسارت قرار گرفتیم. در آخرین سرمقاله یی که در شهروند امروز محمد قوچانی به زیبایی رابطه و نسبت  دولت نهم و نهاد روحانیت و مرجعیت را بر رسیده بود ، که متاسفانه به محاق توقیف رفت.

نگارنده بر این اعتقاد است که این انتخابات بزنگاهی است که روحانیت سیاسی مهار کار را در دست خواهد گرفت ، یا که این روند میلیتاریزه شدن فضا و جو ایران تداوم خواهد یافت. روحانیت با زیرکی و هوشمندی تاریخی اش این را دریافته است و داهیانه گی رهبر انقلاب در نشان دادن این که حمایت  بی قید و شرطی در کار نیست ، در حال عیان شدن است.